Արդեն մի քանի օր է՝ Կոտայքի մարզի Աբովյան խոշորացված համայնքի Բալահովիտ բնակավայրի մի քանի տների բնակիչներ իրենց երեխաներին տանում են բժշկական հաստատություններ՝ բուժումներ ստանալու նպատակով։

Ինչպես տեղից հայտնում է ֆոտոլրագրող Գագիկ Շամշյանը, գրեթե 10 տարի է Բալահովիտ գյուղով անցնող ջրատարներում ու իրենց լեզվով ասած «կանալում» տիրում է գարշահոտ ու հակասանիտարական վիճակ։

Այսօր՝ ապրիլի 30-ին, ֆոտոլրագրողի հետ զրույցում բնակիչներն ասում էին.

«Սովետի ժամանակ մեր գյուղով որ ջուրը անցնում էր, այնքան զուլալ էր, նույնիսկ խմում էինք։ Մեր ծնողները ճաշ էին պատրաստում էդ ջրով, լվացք էինք անում, ձկները պարզ երևում էին։ Բայց արդեն 10 տարուց մի քիչ ավելի է՝ անգամ կողքով չենք կարողանում անցնել։ Որոշ տների սանհանգույցներից դուրս թափվող ջուրը լցվում է կանալը։ Որոշ հատվածներում առաջացել է տիղմ և կա վտանգ, որ ճահճով կպատվի։ Ում ասես դիմել ենք, Կոտայքի մարզպետին, Աբովյանի քաղաքապետին, մեր գյուղապետին, սակայն հետո իմացանք, որ կանալի մաքրման ու շահագործման պատասխանատուն Ջրային կոմիտեն է։ Ու հիմա հարց ենք ուղղում Ջրային կոմիտեի նախագահ Արամազդ Ղալամքարյանի. երբ դիմում էինք Ջրային կոմիտե, ինչո՞ւ էին մեզ մոլորեցնում, թե դա իրենց գործը չէ ու քանի տարի է մեզ սխալ հասցեներ էին ուղղորդում, թե գնացեք մարզպետի, քաղաքապետի, ձեր գյուղապետի մոտ։ Մենք միամտաբար հավատացել ենք ձեզ, բայց արդեն պարզել ենք, որ հենց դուք պետք է աշխատանքները կատարեք։ Բայց կամ թամբալություն եք անում, կամ ձեզ համար նշանակություն չունեն մարդն ու բնությունը, կարևորը ժամանակից շուտ պարգևավճարներ ստանաք։

Անգամ երբ մեր գյուղում կառավարության ֆինանսավորմամբ մանկապարտեզ բացվեց, ինչի համար ողջ գյուղը շնորհակալություն է հայտնում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին, որ վերջապես մեր գյուղում էլ մանկապարտեզ կառուցվեց իր շնորհիվ, այդ ժամանակ կանալի խնդրով դիմեցինք վարչապետին, ով ասաց, որ կհանձնարարի, որ զբաղվեն։

Հիմա երևի վարչապետը գիտի, թե իր ասածը Ջրային կոմիտեն արել է, բայց իրականում ոչինչ էլ չեն արել, էլ ավելի է խնդիրը վատացել։ Ու այդ ամենի հետևանքով արդեն գյուղից մեծ թվով երեխաների տանում ենք հիվանդանոցներ՝ բուժումներ ստանալու։ Երեխաներն այդ օրն են ընկել կանալում տիրող գարշահոտի, մլակների պատճառով։

Նույնիսկ մեր գյուղի գլխավոր փողոցը, որը կրում է Արցախյան 1-ին պատերազմի նահատակված լեգենդ դարձած հերոս Լևոն Ավետիսյանի անունը, այդ փողոցով էլ չենք կարողանում անցնել, 500-600 մետրից հոտը խեղդում է։ Իսկ պատկերացնո՞ւմ եք՝ եթե իրերը տաքանան, ինչ կլինի երեխաների, մեծահասակների վիճակը, ջահելները հլը մի քիչ կդիմանան։

Էնպես որ Ջրային կոմիտեի չինովնիկներ, մարդկանց մոլորեցնելու, ձեր գործը ուրիշների վրա գցելու փոխարեն իրական գործ արեք»։

Լուսանկարները և տեսանյութը՝ Գագիկ Շամշյանի