Կովկասագետ, քաղաքագետ Կարեն Իգիթյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է․

Իլհամ Ալիևի հարցազրույցի հիմնական կետերը․

1. Հայաստանը բազմիցս թշնամի է անվանվում։

2. Հայաստանի հետ նավթամթերքի առևտրի և այլնի լիովին արհեստական ​​թեման Ալիևին անհրաժեշտ է հասարակայնության հետ կապերի և Միացյալ Նահանգների հետ հարաբերություններում 907-րդ բաժինը վերացնելու համար: Խաղաղության մասին խոսակցությունները ծխի վարագույր են:

3. Ալիևը հստակ նշում է, որ Զանգեզուրի միջանցքը կյանքի է կոչվում, անունը կարևոր չէ, էությունը չի փոխվում։

4. Ալիևը խոստովանեց, որ մտադիր էր միջանցքը բացել ռազմական ճանապարհով («ամեն դեպքում»), բայց «լավ է, որ այն բացվեց խաղաղ ճանապարհով»։

5. Հայաստանը 2022 թվականի հոկտեմբերին ճանաչեց Արցախը որպես Ադրբեջանի մաս (բարև Փաշինյանի քարոզիչներին, նրանք արդեն շփոթված են՝ կամ 1991 թվականին, կամ 2016 թվականին, կամ ո՞վ գիտի՝ որ այլ տարում):

6. Հայաստանի սահմանները գոյություն չունեն, մինչև Ադրբեջանը չճանաչի դրանք։ Ահա թե ինչպես է Փաշինյանը հասնում «անկախության»։ Դա նաև կոչվում է վիլայեթացում։ Բայց նմանապես, մենք պետք է հասկանանք, որ Ադրբեջանի սահմանները գոյություն չունեին, մինչև Հայաստանը չճանաչեց դրանք։ Բայց Փաշինյանը թույլ տվեց, որ դա անտեսվի։

7. Ադրբեջանն ավելացնում է իր ռազմական ներուժը և արդեն մի քանի անգամ ավելի ուժեղ է, քան 2020 թվականին։

8. Միջազգային իրավունքը չի գործում, իրական իրականությունն է գործում։ Եվս մեկ կոչ Նիկոլի քարոզիչներին։ Կարևորը կադաստրային փաստաթղթերը չեն, այլ ուժերի իրական հավասարակշռությունը։ Եվ Պետդուման ամեն տարի սպառում է Հայաստանի իշխանությունը։

9. Եթե 2020 թվականի պատերազմը չկանգնեցվեր, Ադրբեջանի կորուստները կլինեին «բազմաթիվ անգամ ավելի մեծ»։ Ադրբեջանի զինված ուժերը պաշտոնապես կորցրել են ավելի քան 3000 զոհ։ Բազմաթիվ անգամ ավելի, այսինքն՝ առնվազն 15000 զոհված ադրբեջանցի զինվոր։ Բայց Նիկոլը փրկեց նրանց։